( 1 ) ( 127 ) 37 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر بنده‌اى كه خداوند به او نعمتى داد و او آن نعمتى را بوسيلهء دلش شناخت و با زبانش خدا را بر آن نعمت ستايش نمود ، هنوز كلامش تمام نشده خداوند امر مىكند نعمتش را افزون نمايند ، و اين معناى قول خداوند عزّ و جل است كه : ( اگر شكر كنيد هر آينه نعمت را بر شما افزون كنيم ) . ( 2 ) ( 128 ) 38 - امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از كنار گروهى مىگذشتند كه سنگى را بلند مىكردند ؛ فرمود : اين چه كارى است ؟ گفتند : بوسيلهء اين كار نيرومندترين و قويترين را مىشناسيم ؛ فرمود : آيا خبر دهم شما را به قدرتمندترين و قويترين شما ؟ گفتند : بلى اى رسول خدا ؛ فرمود : قدرتمندترين و قويترين شما كسى است كه هر گاه راضى بود ، راضى بودنش او را در گناه و باطل داخل نكند ، و هر گاه خشمگين و ناراضى بود خشمش او را از گفتن حق خارج نكند ، و هر گاه قدرت پيدا كرد كارى را كه حق نيست انجام ندهد . ( 3 ) ( 129 ) 39 - امام حسين عليه السّلام فرمود : هر كس رضايت خدا را به ناخشنودى مردم بخواهد ، خداوند او را از مردم بىنياز مىكند ، و هر كس رضايت مردم را به ناخشنودى خدا بخواهد ، خداوند او را به مردم وامىگذارد . ( 4 ) ( 130 ) 40 - امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند عزّ و جل به گروهى نعمت بخشيد و آنها شكر نكردند و براى آنها وزر و و بال شد ، و مردمى را گرفتار مصيبتهايى كرد و آنها صبر كردند ، و در اثر صبر به نعمت رسيدند . ( 5 ) ( 131 ) 41 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : هر گاه اوايل نعمتها به شما رسيد ، ادامهء آن را با كمى شكر از دست ندهيد . ( 6 ) ( 132 ) 42 - امام باقر عليه السّلام : با توانگران همنشينى مكن ، زيرا بنده با آنها همنشينى مىكند در حالى كه عقيده‌اش اين است كه خداوند به او نعمت داده ، بر نمىخيزد مگر اينكه خيال مىكند كه خداوند به او نعمتى نداده . ( 7 ) ( 133 ) 43 - امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : نعمتهاى خدا را به وسيلهء تسليم در برابر قضا و قدر خدا و شكر نعمتهاى او كامل كنيد ، هر كس راضى به اين امر نشود از ما نيست و با ما نخواهد بود .